Het motief
Dit schilderachtige uitzicht kijkt vanaf een heuvel neer op het oudste kuuroord van de Harz. Twintig jaar eerder, in 1811, was het geopend. De streek behoorde tot het kleine vorstendom Anhalt-Bernburg met de nevenresidentie Ballenstedt. Het idee voor het kuuroord ontstond uit de zoektocht naar nieuwe inkomstenbronnen.
Hier bevindt zich het mooiste deel van de Selketalweg; het pad loopt als een klippenroute hoog boven de rivier. Pas bij een tweede blik herkennen we het oude kuuroord. Een zes verdiepingen tellend hotelgebouw uit de DDR-tijd en een laagbouw uit de jaren 1990 ervoor doorbreken de verhoudingen; daarvoor moest het oude kuurhuis wijken. Behouden gebleven zijn echter: links het badhuis uit 1817, in het midden van het beeld de promenade, en rechts het barokke tolhuis, waarvan alleen het dak te zien is. De muren van het logeerhuis zitten nog in het pittoreske, helaas vervallen Reichsbahnhotel. Het best bewaard is het oude herenhuis in Zwitserse stijl, helemaal achteraan op de afbeelding; het is gerestaureerd en doet nu dienst als hotel.
Direct naast ons staat het vredesmonument uit 1954, dat Paul Einecke (1885-1973) uit Harzgerode heeft ontworpen. Destijds stond men nog onder de frisse indruk van de Tweede Wereldoorlog en hoopte men vol verzoeningsgezindheid op een verenigd Duitsland zonder IJzeren Gordijn en Koude Oorlog. De twee onderste treden van het vredesmonument zijn afkomstig van het vroegere monument met het IJzeren Kruis, zoals op het schilderij te zien is. Het kruis werd in 1818 opgericht maar is sinds 1945 verdwenen.
