De Duitse eenheid in de Harz

Een idee wordt geboren
De grens van de ijzige zee van Scandinavië tot aan de Zwarte Zee was een onoverkomelijke barrière. Het IJzeren Gordijn verdeelde Duitsland in oost en west. Na de val van de Muur in 1989 werd duidelijk dat er in de bescherming van de grensinstallaties waardevolle wildernis was ontstaan. Natuurbeschermers bewaarden deze gebieden als het "Groene Gordijn", een van de grootste natuurbeschermingsprojecten van Europa.

Parelsnoer
Het Groene Gordijn strekt zich uit over 23 landen en 12.500 kilometer. Het verbindt en beschermt een verscheidenheid aan landschappen zoals moerassen, heidevelden en bossen. Deze vormen samen een van de langste "biotoopnetwerken" ter wereld en bieden leefruimte en trekroutes voor verschillende diersoorten.

Gevaar dreigt
In Duitsland is het Groene Gordijn 1.400 kilometer lang met 109 leefgebieden. Het wordt echter bedreigd door landbouw en infrastructuur, waardoor het smaller wordt. Landschapsbeheerders werken eraan om het gevarieerde mozaïek van leefgebieden te behouden. 

Het Groene Gordijn in de Harz
Tegenwoordig heeft ook de Harz een nieuw gezicht: langs de voormalige dodenstrook slingert zich – rijk aan attracties – het levenschenkende Groene Gordijn: natuurschoon gaat hand in hand met culturele schatten. Avontuurlijke uitstapjes worden afgewisseld met momenten van rust. En je kunt naar hartenlust wandelen… door pure wildernis of langs de sporen van de Duitse geschiedenis.