Blankenburg 

Wie eenmaal boven bij de Grootvaderrots is (stempelplaats van de Harzer Wandernadel), moet zeker niet nalaten om langs de Duivelsmuur op de bergkam van de Heidelberg te wandelen, met haar zandstenen rotsblokken, warrige dennen en prachtige uitzichten tot aan Timmenrode. Je komt langs de Grootmoederrots, die er hier natuurlijk ook is. Dankzij de goede bewegwijzering kun je hier de langeafstandswandelroute Noordzee – Mazurië volgen.

Christopher Wilhelm Eckersberg (1783-1853) is de beroemdste Deense schilder van de 19e eeuw. Hij was pas 27 jaar oud en onderweg van Kopenhagen naar Parijs toen deze tekening ontstond. De Harz betekende zijn eerste bergervaring, want de hoogste Deense berg is slechts 172 meter hoog. Maar Eckersberg had haast en lijkt niet lang gebleven te zijn; dit is een van slechts twee Harz-tekeningen die in het museum van Kopenhagen bewaard zijn gebleven. Hij werd aangetrokken door de beroemde classicistische schilders in Parijs, zoals Jaques Louis David, en later ging hij ook naar Italië, waar hij zeven jaar bleef. Daarvoor had hij een beurs gekregen, waarvoor hij zich lang had ingespannen. Eerder had hij jarenlang gesukkeld met opdrachten voor grafisch drukwerk. Pas in 1809, na de dood van Nicolai Abildgaard, de directeur van de Academie in Kopenhagen, lukte het – uitgerekend met een slecht schilderij.

Later slaagde hij in alles wat hij zich voornam. Geschiedenis, portret, naakt, landschap. Hij doordrenkte dit alles met zijn precieze weergave, gevoed door nauwkeurige observatie. Overdrijving en romantisering lagen hem niet. In 1817 werd hij professor en docent aan de Kunstacademie van Kopenhagen. Door zijn vele leerlingen verspreidde zijn roem zich overal, zodat met hem het Deense Gouden Tijdperk in de schilderkunst begon.