Het motief
Onze locatie bevindt zich bij de Wedderslebener Teufelsmauer, die op dit prachtige stuk volledig boomvrij is en daardoor zo monumentaal oogt. Volgens de legende wilde de duivel de muur in één nacht bouwen. Zijn rijk was de Brocken en hij wilde het uitbreiden naar het voorland van de Harz. De weddenschap met God de Vader was gesloten. Maar de haan kraaide, de ochtend brak aan en hij moest zijn werk onvoltooid achterlaten, al smeet hij woedend nog enkele brokken weg. Deze merkwaardig verkorste zandsteenformaties liggen tot op de dag van vandaag in het heuvelachtige voorland van de Harz. Natuurlijk boeiden ze ook de kunstenaars, waarbij het lokaliseren van de meer dan veertig schilderijen van de Teufelsmauer uit de Romantiek nog steeds een aparte taak blijft voor liefhebbers van de streek, en ook de vraag of Carl Blechen hier bij de Königswand stond of toch bij het Hamburger Wappen, nog altijd niet volledig is beantwoord.
Vaststaat dat de Teufelsmauer tot de oudste natuurmonumenten van Duitsland behoort. Al in juni 1833 verbood de koninklijk Pruisische landraad Carl Weyhe de dorpsgemeente Weddersleben, op straffe van tot vijf taler, om stenen te breken aan de Teufelsmauer. In december moest dit besluit worden herhaald, „omdat niet kan worden toegelaten dat de Teufelsmauer, die het hele gebied tot sieraad strekt, door het afbreken van stenen wordt vernietigd.“ De naam met de duivel en de kracht en verscheidenheid van deze stenen fascineerden niet alleen schilders. Zij probeerden vooral vormen te vinden om het duivelse tot uitdrukking te brengen — met krachtige penseelstreken, donkere wolken, maanlicht, of zoals Carl Blechen met een zwerm kraaien.
