Het motief
Schildersblikken vertellen verhalen: het schilderij van de markt van Halberstadt getuigt van trots, terwijl het stadhuis van Wernigerode, het belangrijkste herkenningspunt van de stad, vrolijkheid uitstraalt. Het domineert de noordzijde van de markt.
Weinig mensen weten dat het stadhuis vroeger een speelhuis was en door de heersende vorst van Stolberg-Wernigerode aan de gemeenteraad van het kleine stadje werd geschonken omdat hij het zelf niet meer nodig had. Daarom dansen er tot op de dag van vandaag aan de gevel van het stadhuis kleurrijke figuren van narren, muzikanten en zelfs een meikoningin. Ze bleven behouden en werden aangevuld toen de burgers hun stadhuis sinds 1498 verbouwden, uitbreidden, repareerden en weer verbeterden.
Veel mensen denken dat het stadhuis met zijn mooie erkertorens uit één stuk is gemaakt. Maar een nauwkeuriger blik en vergelijking met oude schilderijen laat zien hoeveel er veranderd is! Hele gebouwen werden erbij gebouwd!
Is het niet merkwaardig dat juist dit stadhuis het symbool van de stad kon worden? Elders bestaan vergelijkbaar mooie vakwerkstadhuizen. Maar geen enkel werd zo vaak afgebeeld als dat van Wernigerode. Misschien is het met beelden zoals met sneeuwballen: iemand begint, en elk nieuw beeld wekt de wens naar nog meer, vooral als het zo’n verrassend schattig gebouw betreft.
